هاردم پرید. هفتصد گیگ اطلاعات که چهارصد گیگش موسیقی بود، حاصل دستکم ده سال تلاش! همیشه از همچین اتفاقی میترسیدم، اول خواستم با استدلال «ای آقا مهم جوونیمون بود که به گا رفت» قضیه رو واسه خودم حل کنم که دیدم لازم نیست و خیلی راحت تر از چیزی که فکر میکردم، بیخیال شدم و فهمیدم
من مرد روزهای سختم[تشویق حاضران به سبک هالیوودی]
تکمیلی: میگم خیلیا از این پست خوششون اومد، حالا یعنی از این که هاردم پرید خوششون اومد یا از مرد روزهای سخت یا چی؟