677 - دیالکتیک خاطره

گمان نمی‌کنم هیچ‌گاه بفهمم «خاطره» چیزی است که به دست آورده‌ایم یا چیزی است که از دست داده‌ایم

676 - در میانه‌ی خاور

در میانه‌ی خاور
ماییم و لاجرمِ تاریخ‌مان
آنجا که بوی هر تغییر
رنگ متاسفانه‌ی انقلاب می‌گیرد

675 - هر معترض یک مینیمالیست

پلیس: خانومم لطفا اینجا واینسا، درگیری می‌شه یه اتفاقی میفته، پشیمون می‌شین تا آخر عمر
زن: خانوم شما الان داری دلسوزی می‌کنی یا تهدید؟

(از مشاهدات ۲۵ بهمن)

674 - رئال‌پولیتیک یا قانون قدرت

در سیاست نه شوری هست، نه شوقی هست و نه نفرتی؛ نه اخلاقی بودن معنا دارد و نه اخلاقی نبودن. اهالی سیاست به خونسردی جهان را می‌نگرند و بر مبنای بازی قدرت تصمیم می‌گیرند، همین. می‌شود به شکل بازی سیاسی یک سیاستمدار ایراد گرفت اما متهم کردن سیاستمداران به بی‌اخلاقی و مثلا سنگدلی مانند متهم کردن آتش است به سوزاندن. گویی همانقدر که نقد احساسی در هنر مطلوب است، در سیاست بیهوده و نامطلوب خواهد بود

+

673 - مردسالاری و نشستن با بدان

اگه نوح به جای پسر، دختر داشت، حضرات عمرا اینقد قضیه رو رسانه‌ای نمی‌کردن

672 - توریسم ضداستکباری

- تعطیلات چی کا می‌کنی؟
- می‌رم کشورهای غربی به سرکردگی آمریکا

671 - دیکتاتوری با اسانس اصلاحات!

بی‌شک دیکتاتورها دیکتاتور زاده نمی‌شوند اما دیکتاتور می‌میرند

670 - مانیفست بزرگ

مادام که مردم در وضع قدیم باقی مانده‌اند، مادام که حقوق خود را نشناخته‌اند، مادام که [در جامعه] هیچ روح کلی‌ای وجود ندارد، مادام که قدرت دولت‌مردان محدود نشده است، هر گونه انتخابات عمومی تنها در جهت انحطاط کامل قانون اساسی خواهد بود

ویلهلم فردریش هگل
به نقل از: هگل، هایدگر و بنیان تاریخ، ص۴۳-۴۴