محدودیت آب، محدودیت انرژی، محدودیت ثروت، محدودیت رفاه و همهی محدودیتهای جسمی و ذهنی و طبیعی و مصنوعی: آدمها تصوری از «محدودیتها» ندارند. خیال میکنند از هر چیز آنقدر هست که همه، اگر «تلاش» کنند، از آن بهرمند میشوند. مبنای تصور احمقانهی «خواستن توانستن است»، همین است
دقیقاً. خواستن توانستن نیست.
پاسخ دادنحذفاسم هر حرکتی رو هم نمیشه گذاشت تلاش برادر جان (شایدم آبجی !). تازه جای تلاش کردن هم مهمه. خلاصه که بد دردیه بعضی حماقتهای متداول...
پاسخ دادنحذفاتفاقا به نظر من وجود محدودیت ها و مسئله "خواستن توانستنه" لزوما تنافضی با هم ندارن. چون احتمالا همیشه درصد بسیار کوچیکی از جامعه واقعا تلاش می کنن همون درصد کوچیک هم از منابع بهره مند میشه.شما با تبلیغ نمی تونید درصد بالایی از جامعه رو به خواستن و تلاش وادار کنید. شاید بشه گفت وجود یه سری محدودیت های قبلی اصلا از اینکه اکثر مردم جامعه بخوان تلاش کنن جلوگیری میکنه! توی مسابفه رسیدن و توانستن اصلا بیشتر مردم جامعه شرکت نمی کنن.
پاسخ دادنحذفدر ضمن احتمالا اختلاف دیدگاهی در رابطه با تعریف خواستن وجود داشته باشه.