۱۳۹۰ مهر ۲۹, جمعه

771 - دیکتاتور بمثابه‌ی ققنوس: به بهانه‌ی مرگ دیکتاتور لیبی

در لحظه‌ای که دیکتاتوری آدمکش به فجیع‌ترین شکل کشته می‌شود، با دو احساس مواجه می‌شوی: احساس آرامش یا شاید لذت از مرگ دیکتاتور و احساس انزجار یا شاید ترس از وحشیگری قاتلانش
پایین کشاندن دیکتاتورها لذت‌آور است اما بحث درباره‌ی آن روی سکه‌ی دیکتاتورهاست. دیکتاتورها مروج «کینه» اند و با این کار، گرچه خود را از میان می‌برند، استمرار «دیکتاتوری» را تضمین می‌کنند
خشونت وقتی با کینه ترکیب شود، به چیزی نمی‌انجامد جز بازتولید کینه. «کینه» نه گفتگو می‌شناسد، نه دموکراسی و این گونه است که برای مهار کینه‌ی بازتولید شده، ممکن می‌شود که قاتلان دیکتاتور فعلی به دیکتاتورهای بالقوه‌ی آینده تبدیل شوند
خلاصه که دیکتاتورها می‌توانند با مرگشان، «دیکتاتوری» را زنده نگه دارند

در ادامه، بخوانید