۱۳۸۸ آبان ۶, چهارشنبه

415 - پارادوکس دروغگو

تراژدی واقعی وقتیه که قهرمان و ضدقهرمان یکی بشن؛ یه نفر مقابل خودش بایسته و برای اثبات خودش، خودش رو نفی ‌کنه. هر تلاشی عقیم می‌مونه چون پیروزی قهرمان یعنی پیروزی ضدقهرمان و شکست ضدقهرمان یعنی شکست قهرمان. تراژدی واقعی سرنوشت اون دروغگوییه که معلوم نیست چرا یه روز بالاخره یه حرف راست می‌زنه و می‌گه «همه»‌ی حرفام دروغه غیر از «همین حرفـ»م. این تف سر بالا عاقبتی نداره چون «همه»ی حرفاش شامل «همین حرفـ»ش هم می‌شه و «همین حرفـ»ش «همه»ی حرفاش رو نقض می‌کنه