ه‍.ش. ۱۳۹۰ مهر ۲۱, پنجشنبه

767 - چرا اعدام تماشایی‌ست؟

سرطان محصول رشد بیش از حد و تغییر عمل بخشی از یک بافت زنده است که در نهایت، به مرگ کل ارگانیسم می‌انجامد

نگاه حکومت‌ها و حتی افراد جامعه به شخص «مجرم» نگاهی «سرطان‌زده» است. مجرم بافت سرطانی جامعه است که کل جامعه را به کام مرگ می‌برد و بنابراین، مجرم، مانند سرطان، درمان ندارد، باید از میان برود. غده‌ی سرطانی گرچه درون بدن شخص زندگی می‌کند، جزئی از بدن او نیست؛ اضافی‌ست؛ زیاده‌خواه و سرکش است و در نهایت، هم خود را می‌کشد، هم میزبانش را. کشتن مجرم، مثل برداشتن غده‌ی سرطانی، آسودگی خیال می‌آورد. «چیز»ی حذف می‌شود که گرچه «میان ما» و «با ما» رشد و زندگی کرده، جزئی از ما نیست؛ ربطی به ما ندارد. برای شخص «سرطان‌زده»، چه خبری بهتر از این‌که بشنود «غده با موفقیت برداشته شد.» حالا این‌طور بهتر می‌شود فهمید «چرا اعدام تماشایی‌ست»

پ‌ن: این‌که «چرا اعدام تماشایی‌ست؟»، پاسخ‌های بسیار دارد. برخی را قبلا اینجا نوشته بودم