۱۳۸۸ اردیبهشت ۳, پنجشنبه

251 - نقدی بر انسان‌شناسی ارسطو

تعریف کلاسیک «انسان» یعنی «حیوان ناطق» رو اولین بار ارسطو به شکل سیستماتیک مطرح کرد. این تعریف بعدها با نقدهای مختلف مواجه شد. دکارت اون رو «مبهم و غیرواضح» می‌دونست و تجربه‌گراهای انگلیسی اساسا مفهوم «ذات» رو برای هر موجودی انکار کردن. نیچه به تاثیر از شوپنهاور «اراده» رو جایگزین «عقل و نطق» کرد و در دوره‌ی معاصر هم اگزیستانسیالیست‌ها انسان رو «موجود سیال، در حال انتخاب و تغییر مدام» در نظر گرفتن و نه یه ماهیت ثابت. اما به نظر من پاشنه‌ی آشیل انسان‌شناسی ارسطویی اونجایی بود که «طوطی» کشف شد