کدئین

813 - طبایع مصنوعی

2012-02-03T19:15:00.001+03:30

انسان و مصنوعات انسانی جزئی از طبیعت اند اما در اینجا، فعلا، «طبیعی» را در برابر «مصنوعی» به کار می برم؛ البته «مصنوعی» نه به معنی منفی که صرفا به معنی «مصنوع انسان». همیشه چیزهای «مصنوعی» را به «طبیعی» ترجیح داده ام. به جای گشت و گذار در دل طبیعت و گوش دادن به صدایش، ترجیح می‌دهم سوار ماشین، دور شهر بچرخم و موسیقی گوش کنم؛ به جای کشف دریاچه‌ای دورافتاده و محصور در دل جنگل‌ها و کوه‌های بکر، ترجیح می‌دهم شهرها و تمدن‌های دیگر را کشف کنم. هنگام طبیعت‌گردی و پیدا کردن جاهای «بکر»، همیشه این احساس و هیجان هست که «تا به حال، پای کمتر انسانی به اینجا رسیده». برای من، این حس بیشتر ناخوشایند است تا خوشایند. شاید گمان کنید سبب این‌که مصنوعات انسانی را به پدیده‌های «طبیعی» ترجیح می‌دهم، این است که انسان‌ها را دوست دارم. اما نه، برعکس، ترجیح می‌دهم در شهر، با آدم‌ها کمترین مواجهه را داشته باشم. حوصله‌ی تعصب‌هاشان را ندارم. حالا شاید خود این حرف‌ها محصول زندگی شهری است و اگر جایی غیر از شهر بزرگ می‌شدم، طور دیگری از آب درمی‌آمدم. ولی خب، حالا که این طور نشده است. شاید متهم شوم به این‌که اسیر شهری‌نشینیِ خودخواهانه و بزدلانه و لوس هستم و نیز، گرفتار نفرتم، نفرت از همنوعان. البته تلاش خواهم کرد بی آن‌که مغرور شوم یا دیگران را خوار بدارم، این «اتهام»ها را بپذیرم

812 - رفاقت و ترافیک

2012-01-29T21:32:00.003+03:30

غیر از پول و رفتار و ظاهر و باطن، یکی از عوامل موثر در روابط اجتماعی «خوش‌مسیر» بودن است

811 - محدودیت منابع و اسطوره‌ی تلاش

2012-01-26T11:50:00.001+03:30

محدودیت آب، محدودیت انرژی، محدودیت ثروت، محدودیت رفاه و همه‌ی محدودیت‌های جسمی و ذهنی و طبیعی و مصنوعی: آدم‌ها تصوری از «محدودیت‌ها» ندارند. خیال می‌کنند از هر چیز آنقدر هست که همه، اگر «تلاش» کنند، از آن بهرمند می‌شوند. مبنای تصور احمقانه‌ی «خواستن توانستن است»، همین است

810 - ابی و وزارت نیرو

2012-01-25T08:50:00.011+03:30

هرگز نشه فراموش
فانوسکای خاموش

پ‌ن: اینو کجا خوندم؟ یادم نیست. بگید

بعد از تحریر: آها، به اتفاق نوشته بود. مرسی

809 - رئالیسم افراطی و رد هم‌ذات‌پنداری

2012-01-24T16:56:00.001+03:30

شخصیت‌های این فیلم واقعی هستند و هرگونه شباهت‌شان با شخصیت‌های خیالی شما تصادفی است

808 - دلار ایرانی

2012-01-23T15:39:00.004+03:30

وی افزود: بنا داریم که با تبدیل واحد پول ملی به دلار، ارزش دلار را پایین بیاوریم و از این طریق، ریال را تقویت کنیم!

807 - تحلیل تا حد مرگ

2012-01-21T12:54:00.001+03:30

هر چیزی موضوع تحلیل و موشکافی نیست؛ بعضی چیزها فقط غلط تایپی‌اند

806 - سیگار و تضایف

2012-01-19T15:33:00.000+03:30

اولین قدم در راه ترک سیگار، سیگاری شدن است

805 - ترجمه‌ناپذیری

2012-01-15T12:33:00.000+03:30

مبانی «هویت‌ساز» هر زبان بخش‌های «ترجمه‌ناپذیر» آن زبان است؛ مثلا، در زبان فارسی، عبارات «پت و پهن»، «پک و پوز»، «زر و پر»، «شر و ور»، «کت و کلفت»، «زلم زیمبو»، «دنگ و فنگ»، «انتر منتر» و «چپل چلاق» این وظیفه را عهده‌دار هستند

804 - حقوق خونخواران

2012-01-12T11:04:00.003+03:30

اگر از طرفداران حقوق حیوانات هستید، وقتی مسافرت می‌روید، همه‌ی پشه‌ها را از خانه بیرون کنید؛ اگر خانه نباشید، همه‌شان از گرسنگی می‌میرند

803 - تحریم چیست؟ برای کیست؟

2012-01-10T13:34:00.004+03:30

۱. تحریم‌های ایران هر روز سنگین و سنگین‌تر می‌شوند. می‌گویند این تحریم‌ها متوجه دولت است و تاثیر منفی تحریم‌ها بر مردم، «نتیجه‌ی ناخواسته‌» است
۲. عراق از ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۳، یعنی هنگام حمله‌ی آمریکا، در تحریم بود، همان تحریم معروف «نفت در برابر غذا». آن وقت‌ها، خبرنگار سی‌بی‌اس از مادلین آلبرایت، وزیر خارجه وقت آمریکا، پرسید: «۵۰۰ هزار کودک عراقی مرده اند که از تعداد قربانیان هیروشیما هم بیشتر است. آیا ارزشش را داشت؟». آلبرایت گفت: «تصمیم سختی بود اما ارزشش را داشت» لینک ویدئو
۳. مهم نیست موافق تحریم باشید یا نباشید، فقط تاریخچه‌ی تحریم‌ها را بخوانید و ببینید آیا حکومتی بوده که در اثر تحریم ساقط شده باشد. خلاصه بدانید تحریم چیست و برای کیست. بعد اگر موافق تحریم بودید، مثل مادلین آلبرایت، بایستید و محکم بگویید: «ارزشش را داشت»

حوصله کردید، این را هم بخوانید

802 - فارگلیسی‌زبانان

2012-01-08T11:29:00.001+03:30

اغلب آدم‌هایی که فکر می‌کنند کارشان مهم است یا می‌خواهند نشان دهند که کارشان مهم است، به دفتر کارشان می‌گویند: «آفیس»

801 - مسئله‌ی تصمیم

2012-01-05T10:41:00.000+03:30

«تصمیم» تا وقتی گرفته نشود، هنوز محقق نشده و «وجود» ندارد. پیش از گرفتن تصمیم، نمی‌شود از درستی یا نادرستی‌اش مطمئن بود

800 - ابهام واضح و وضوح مبهم

2012-01-02T10:30:00.001+03:30

«چندش» یکی از مبهم‌ترین و همین‌طور واضح‌ترین کلمات زبان فارسی‌ست. به عبارت دیگر، «چندش» به صورتی کاملا واضح، به یکی از مبهم‌ترین احساس‌های انسان اشاره می‌کند

799 - عصر بی‌ارتباطات

2011-12-31T10:32:00.002+03:30

الف. امروز آخرین روز سال ۲۰۱۱ است
ب. سال ۲۰۱۱ از پرحادثه‌ترین سال‌هایی بود که تاکنون دیده ایم (از اتفاقات امسال باخبرید، نه؟)
ج. گوگل هر سال فهرست واژه‌هایی را منتشر می‌کند که بیشتر از همه جستجو شده اند. گوگل نام این فهرست را گذاشته: «روح زمانه»*؛ این آمار چیزی شبیه به مطالعه‌ای میدانی‌ست و «تا حدودی» می‌شود فهمید که مهم‌ترین دغدغه‌های «طبقه‌ی متوسط و طبقه‌ی متمول جهان» (اگر چنین اصطلاحاتی مجاز باشد)، چیست. و البته نتایج سال ۲۰۱۱، مثل همیشه، تأمل‌انگیز بود:
۱. Rebecca Black: خواننده‌ی پاپ
۲. +Google
۳. Ryan Dunn: از بازیگران مجموعه‌ی «کله خر» در ام‌تی‌وی که در تصادف کشته شد
۴. Casey Anthony: زنی که به اتهام قتل فرزندش محاکمه و تبرئه شد
۵. Battlefield 3: بازی
۶. iPhone5
۷. Adele: خواننده‌ی پاپ
۸. Fukushima: زلزله‌ی ژاپن
۹. Steve Jobs
۱۰. iPad2
البته گوگل فهرست‌های موضوعی مختلفی درباره‌ی پرجستجوترین واژه‌ها دارد ولی اغلب آن واژه‌ها هم از جنس واژه‌های بالا هستند، نتایج موتورهای جستجوی یاهو و بینگ هم همین طور.

پ‌ن: با ظهور اینترنت، گفتند که عصر انقلاب ارتباطات شروع شده است. اما انگار «عصر انقلاب بی‌ارتباطات» نام برازنده‌تری‌ست

798 - سنت و مدرنیسم

2011-12-27T19:33:00.001+03:30

از وقتی ظرف‌ها تفلون شد، ته‌دیگ‌ها حال و هواشون عوض شد

797 - در ضرورت اندازه‌گیری

2011-12-25T19:21:00.000+03:30

دو تا از عوامل اصلی چاقی این است که توی خانه آینه قدی و ترازو نداشته باشی

796 - معجزه‌ی شوخی ۲

2011-12-23T11:45:00.000+03:30

ملاک تسلط بر یک زبان این نیست که بتوانید به آن زبان، مقاله بنویسید یا به‌راحتی صحبت کنید یا حرف‌های مردم کوچه و بازارش را بفهمید؛ ملاک تسلط آن است که بتوانید به آن زبان «شوخی» کنید

معجزه‌ی شوخی ۱

795 - فرهنگ پوشیدگی، پوشیدگی فرهنگی

2011-12-21T13:46:00.001+03:30

در غرب و شرق عالم، «پوشیدگی» تبلیغ شده است تا «برهنگی» مشتری دست به نقدش را از دست ندهد

794 - ای دل قاسم! ۳

2011-12-19T13:17:00.001+03:30

۱. آیا شعرهای آلبوم «ستاره‌های سربی» را حفظ‌اید؟
۲. آیا در کامپیوتر فولدری با نام «شاد قدیمی» دارید؟
۳. آیا فرق بین آهنگ‌های رپ را تشخیص نمی‌دهید؟
۴. آیا «مدرن تاکینگ» را می‌شناسید؟
۵. آیا فکر می‌کنید لیلا فروهر جوان است؟
۶. آیا عبارت «لورنس صحراها شدم و کولومبوس دریا شدم» را شنیده اید؟

اگر پاسخ‌تان دست‌کم به چهار تا از این سوال‌ها مثبت باشد، شما پیر شده اید

+ +

793 - فرمالیسم صنعتی

2011-12-17T13:06:00.002+03:30

در همسایگی ما، یک کارگاه تولید صداست؛ چیزی تولید نمی‌کند، جز صدا

792 - کافه‌ای، زیاده کافه‌ای

2011-12-13T14:59:00.000+03:30

بعضی کافه‌ها دیگه خیلی کافه‌ان! همیشه هم تو یکی از گوشه‌هاشون دو نفر دارن درباره‌ی تاثیر مدیتیشن و دراگ و روانکاوی در آرامش و موفقیت حرف می‌زنن

791 - جنگ، جنگ تا پیروزی!

2011-12-10T10:18:00.001+03:30

از ابتدای تاریخ، صاحبان جنگ دوگانه‌ی «پیروزی و شکست» را به خورد آدم‌ها داده اند. البته راست گفته اند، در جنگ، پیروزی و شکست داریم اما فقط برای صاحبان جنگ. برای باقی آدم‌ها، هیچ جنگی پیروز ندارد

790 - در رد و اثبات علم

2011-12-07T09:16:00.000+03:30

نتایج یک تحقیق کاملا غیرعلمی نشان داده است که نتایج تحقیقات غیرعملی قابل‌اتکا نیستند

789 - له و علیه شکم

2011-12-03T12:36:00.000+03:30

این‌که «مرد باید شکم داشته باشه یا نه؟» خیلی دوستی‌ها رو به دشمنی و خیلی دشمنی‌ها رو به دوستی تبدیل کرده

788 - ارتش آزادی‌بخش و مداخله‌ی بشردوستانه

2011-11-30T14:22:00.001+03:30

عملی‌ترین راه برای رد نظر ایرانی‌هایی که با حمله‌ی نظامی به ایران موافق اند، این است که هر شب، وقتی خوابیدند، زیر ملافه‌شان یک ترقه‌ی ناقابل منفجر کنی. از کجا معلوم، شاید بعد از یکی دو ماه، کمتر خواب جنگ ببینند

787 - مدل‌بازی

2011-11-28T15:03:00.002+03:30

- خب، عکاسی رو به کجا رسوندی؟
- دنبال چند تا مدل خوب می‌گردم
- جدی؟ می‌خوای نمایشگاه بذاری؟
- نه می‌خوام زن بگیرم

786 - تاریخ به روایت آینده

2011-11-26T10:00:00.004+03:30

ایرانی‌ها قوم نژادپرستی بودند، آدم‌ها را بر اساس غذاهایشان طبقه‌بندی می‌کردند؛ سوسمار خوردن را عیب می‌دانستند و کله‌پاچه خوردن را افتخار

منبع: خودم و دیگران!

785 - تحریم‌های هدفمند و خیارهای چینی

2011-11-23T12:36:00.001+03:30

آمریکا، انگلیس و اتحادیه‌ی اروپا مبادله‌ی خیار را با ایران تحریم کردند. اخیرا شنیده شده بود که بعضی افراد مهم و مرتبط با فعالیت‌های هسته‌ای ایران، با ناهار، سالاد شیرازی می‌خورند

784 - توهم بی‌خبری

2011-11-22T10:00:00.002+03:30

یکی از بدی‌های هدفن اینه که همش فکر می‌کنی دور و ورت داره یه اتفاقی میفته که تو ازش خبر نداری

783 - «زن» شدن «خرج» دارد

2011-11-20T16:55:00.004+03:30

مدتی بود پی بهانه‌ای بودم، یادداشتی بنویسم. بهانه را جستم، گزارشی بود در روزنامه‌ی شرق (شماره‌ی ۱۳۹۶، ۲۸ آبان ۱۳۹۰) با عنوان «تغییر انگیزه‌های روانی کارگران جنسی». خلاصه‌اش این است:

بازار کارگری جنسی در ایران گاهی پذیرای دختران ۱۵ تا ۲۰ ساله‌ای‌ست که دیگر بی‌سواد نیستند و برای امرار معاش کار نمی‌کنند. دخترانی با سن کمتر و تحصیلات بالاتر وارد بازار کارگری جنسی می‌شوند که دیگر مهاجر و غریبه نیستند و اغلب در همان شهر ساکن اند. آنها اغلب نیازهای اساسی و اولیه زندگی‌شان را با شغل اول تامین می‌کنند و کارگری جنسی را به عنوان شغل دوم برمی‌گزینند تا نابرابری‌های طبقاتی‌شان را رفع کنند و از امکانات دختران طبقه‌ی مرفه بهرمند شوند.

بدیهی‌ست که این اتفاق مختص به ایران نیست. با گسترش ارتباط‌ها و سیطره‌ی رسانه‌ها بر زندگی مردم، این مشکل جهانی دامنگیر ایران هم شده است (به گزارش ایسنا، ۶۰ درصد مردم ایران مخاطب ماهواره اند*).
از توصیف‌ها می‌گذریم و می‌پرسیم: چرا؟
اگر نگوییم تنها عامل، مسلما یکی از عوامل اصلی چنین اتفاقی «بالا رفتن توقع از زنان» است. هم جامعه و هم خود فرد (هم زن و هم مرد) توقع بسیاری از زنان دارند. زن برای این‌که به عنوان «زن» به رسمیت شناخته شود، باید پول خرج کند. سایز پستان و باسن و مدل مو و لباس برای «زن» بودن را اگر رسما اعلام نکنند یا درگوشی نجوا می‌کنند یا به واسطه‌ی اندام مدل‌ها و مانکن‌ها و سلبریتی‌ها جارش می‌زنند.
وودی آلن لطیفه‌ای دارد، می‌گوید: «از خاخام پرسیدم معنای زندگی چیست. سوالم را پاسخ داد، اما به عبری. وقتی پرسیدم اینی که گفتی یعنی چه؟ گفت پول بده تا عبری یادت بدهم.» داستان ما هم همین است. صنعت مد، لوازم آرایشی، انواع مسابقه‌های دختر شایسته‌ و شوهای مختلف استعدادیابی برای «ستاره» شدن، خواسته یا ناخواسته، همه در همین امتداد هستند؛ هم «نیاز» را ایجاد می‌کنند، هم ارضایش می‌کنند. اول «زیبایی» را تعریف می‌کنند، بعد راه «زیبا» شدن را نشان می‌دهند و سپس، شما را به تلاشی پرخرج و بی‌انجام برای «زیبا» شدن وامی‌دارند.
می‌دانیم که بازار مد و لوازم آرایشی از پرسودترین و پرمتقاضی‌ترین بازارهاست. یک نمونه‌ی جالبش را می‌آورم و سخن را تمام می‌کنم. در آمریکا، همایش‌های پر خرج و متنوعی درباره‌ی لباس، مو و آرایشگری برگزار می‌شود. یکی از معروف‌ترین‌هاش «همایش موی بردران برانر»* است؛ سالی دو بار در آتلانتا برگزار می‌شود؛ ۱۲۰ هزار شرکت‌کننده دارد؛ ۲۸ هتل به صورت اختصاصی برای همایش رزرو می‌شود و هر بار حدود ۶۰ میلیون دلار پول وارد آتلانتا می‌کند. این همایش ۶۵ سال است که برگزار می‌شود (و تقریبا همسن دانشگاه تهران ماست!)
پ‌ن: البته ساده‌لوحی‌ست اگر گمان کنیم این حرف‌ها فقط در مورد زنان صدق می‌کند. تمامی اینها درباره‌ی مردان هم، به شکلی دیگر، صادق است اما چون «گزارش» درباره‌ی زنان بود، این یادداشت هم درباره‌ی زنان نوشته شد.

متن کامل گزارش شرق
گزارشی از کتاب اشلی میرز با نام «زیبایی پرهزینه»

782 - هیچکس تنها نیست (یا نمی‌تواند باشد)

2011-11-18T12:30:00.002+03:30

بزرگترین مشکل شبکه‌های اجتماعی این است که نمی‌گذارند «گم و گور» شوی. موبایل هم، البته در مقیاسی کوچک‌تر، همین بلا را سر آدم آورده است. کلا تکنولوژی می‌خواهد «به‌زور» آدم‌ها را از «تنهایی» دربیاورد و آنها را جزئی از جهانی کند که ساخته است

781 - خرق عادت

2011-11-16T15:53:00.003+03:30

- مشکل‌تون چیه شما؟
- واللا سر طاقچه‌ی عادت بودم، فراموش شدم
- خب، واست یه نسخه می‌نویسم: روزی سه بار می‌ری وسط خیابون، شلوارت رو می‌کنی، صدای گاو در میاری

780 - نسبیّت سکسیّت

2011-11-13T16:15:00.002+03:30

وقتی می‌گویم «وای، چه سکسی هستی»، الزاما معنی‌اش این نیست که «خیلی جذابی»، شاید یعنی «آستانه‌ی تحریک من پایین است»

779 - حرص کور

2011-11-10T15:33:00.001+03:30

چگونه است که باور این‌که ۱۵۰ میلیون آمریکایی خود را به تنبلی زده اند، راحت‌تر است از قبول این‌که ۴۰۰ آمریکایی حرص پیشه کرده اند

از پلاکاردهای جنبش «اشغال وال‌استریت»

778 - حق نشنیدن و حق ندیدن

2011-11-08T13:38:00.001+03:30

همیشه بکوشید عقایدتان را بلند فریاد کنید
تا بتوانم راحت‌تر بلاک‌تان کنم

777 - جوزده

2011-11-05T10:00:00.000+03:30

- مشکل شما چیه عزیزم؟
- داغم، نمی‌فهمم

776 - حماقت سلطانی

2011-11-01T12:26:00.001+03:30

گوگل‌ریدر تقریبا تعطیل شد و احتمالا سبب می‌شود تا مدتی ارتباط‌ها ضعیف و وبلاگستان فارسی کم‌رونق شود؛ باید ماند و دید. این به کنار، مشکل اینجاست که جناب گوگل با اختراع گوگل+، امر کرد که آدم‌ها به جای اسم «مجازی»، از اسم «واقعی»‌شان استفاده کنند وگرنه حساب‌شان مسدود می‌شود. یکی که دستش می‌رسد، به گوش این سلاطین مجازی برساند که مرز بین واقعیت و مجاز مدت‌هاست که مبهم شده. ولی خب، چه می‌شود کرد، سلطان‌ها یا احمق اند یا احمق می‌شوند یا به نفع‌شان است ادای احمق‌ها را دربیاورند

775 - این مقام مسئول ۱

2011-10-30T18:33:00.000+03:30

این مقام مسئول گفت: امروزه علم پزشکی ثابت کرده است که انسان‌ها در اثر غذا خوردن زیاد، سیر می‌شوند

774 - اخبار مذهبی-فن‌آوری

2011-10-29T12:00:00.003+03:30

تکنولوژی «دین» جدید است که از هر منبر و تریبونی تبلیغ می‌شود، پیام‌آورانش تقدیس و منتقدانش با برچسب «عقب‌مانده» و «ضدپیشرفت» تحقیر می‌شوند
چند روز پیش، خبری در سایت‌های مذهبی منتشر شد با این عنوان: «استیو جابز از نسل پیامبر اسلام است»* جالب است تکنولوژی آنچنان آدم‌ها را مسحور کرده که گویی برای مذهبی‌ها هم مایه‌ی مباهات است اگر سران تکنولوژی با سران دین‌شان اندک ارتباطی داشته باشند

773 - معجزه‌ی شوخی

2011-10-26T11:40:00.002+03:30

شناختن آدم‌ها چندان سخت نیست؛ کافی‌ست با «ارزش»هایشان شوخی کنید

772 - کله‌پاچه‌ی هنری

2011-10-24T11:21:00.001+03:30

بالاتنه‌ی زنی را بپوشانید، پایین‌تنه‌اش را برهنه بگذارید و از او عکس بگیرید. شک نکنید، عکس‌تان «هنری» خواهد شد

771 - دیکتاتور بمثابه‌ی ققنوس: به بهانه‌ی مرگ دیکتاتور لیبی

2011-10-21T20:20:00.009+03:30

در لحظه‌ای که دیکتاتوری آدمکش به فجیع‌ترین شکل کشته می‌شود، با دو احساس مواجه می‌شوی: احساس آرامش یا شاید لذت از مرگ دیکتاتور و احساس انزجار یا شاید ترس از وحشیگری قاتلانش
پایین کشاندن دیکتاتورها لذت‌آور است اما بحث درباره‌ی آن روی سکه‌ی دیکتاتورهاست. دیکتاتورها مروج «کینه» اند و با این کار، گرچه خود را از میان می‌برند، استمرار «دیکتاتوری» را تضمین می‌کنند
خشونت وقتی با کینه ترکیب شود، به چیزی نمی‌انجامد جز بازتولید کینه. «کینه» نه گفتگو می‌شناسد، نه دموکراسی و این گونه است که برای مهار کینه‌ی بازتولید شده، ممکن می‌شود که قاتلان دیکتاتور فعلی به دیکتاتورهای بالقوه‌ی آینده تبدیل شوند
خلاصه که دیکتاتورها می‌توانند با مرگشان، «دیکتاتوری» را زنده نگه دارند

در ادامه، بخوانید

770 - خوش‌بین کیست؟ بدبین کیست؟

2011-10-19T11:30:00.000+03:30

گاهی در کودکی درباره‌ی موضوعی فکر می‌کنی و به نتیجه‌ای می‌رسی و تا بزرگسالی بر همان حرف باقی می‌مانی. بدبختی حالا نمی‌دانی که در بچگی نابغه بوده ای یا در بزرگسالی خرفت شده ای!

769 - نام، نام‌خانوادگی

2011-10-17T12:13:00.000+03:30

- ببخشید شما؟
- بابت تأسف هستم

768 - اسطوره‌ی معنا

2011-10-15T20:18:00.001+03:30

کلا خوبی بی‌معنی حرف زدن اینه که لازم نیست حتی بریم بادمجون کمبوقیلی

767 - چرا اعدام تماشایی‌ست؟

2011-10-13T10:19:00.002+03:30

سرطان محصول رشد بیش از حد و تغییر عمل بخشی از یک بافت زنده است که در نهایت، به مرگ کل ارگانیسم می‌انجامد

نگاه حکومت‌ها و حتی افراد جامعه به شخص «مجرم» نگاهی «سرطان‌زده» است. مجرم بافت سرطانی جامعه است که کل جامعه را به کام مرگ می‌برد و بنابراین، مجرم، مانند سرطان، درمان ندارد، باید از میان برود. غده‌ی سرطانی گرچه درون بدن شخص زندگی می‌کند، جزئی از بدن او نیست؛ اضافی‌ست؛ زیاده‌خواه و سرکش است و در نهایت، هم خود را می‌کشد، هم میزبانش را. کشتن مجرم، مثل برداشتن غده‌ی سرطانی، آسودگی خیال می‌آورد. «چیز»ی حذف می‌شود که گرچه «میان ما» و «با ما» رشد و زندگی کرده، جزئی از ما نیست؛ ربطی به ما ندارد. برای شخص «سرطان‌زده»، چه خبری بهتر از این‌که بشنود «غده با موفقیت برداشته شد.» حالا این‌طور بهتر می‌شود فهمید «چرا اعدام تماشایی‌ست»

پ‌ن: این‌که «چرا اعدام تماشایی‌ست؟»، پاسخ‌های بسیار دارد. برخی را قبلا اینجا نوشته بودم

766 - بیکاری و دیکتاتوری

2011-10-11T14:46:00.000+03:30

به تعدادی نیروی کارِ وفادار به معمر قذافی نیازمندیم

765 - اطلاعات عمومی

2011-10-08T15:16:00.000+03:30

آیا می‌دانید سیب روی آب می‌ماند و شلیل در آب فرو می‌رود؟ (امتحان کنید) به بیان دیگر، می‌توان از سیب برای ساختن قایق و از شلیل برای ساختن زیردریایی استفاده کرد

764 - فاحشگی و تبلیغات

2011-10-05T11:02:00.000+03:30

- شغل‌تون چیه؟
- قضیه رو بزرگ می‌کنم

763 - ائتلاف اپوزیسیون ایران

2011-10-03T12:45:00.001+03:30

با توجه به تنوع و اختلاف شدید بین نیروهای اپوزیسیون و لزوم وفاق میان آنها، ائتلاف بزرگ زیر، شامل همه‌ی گروه‌های خارج از حاکمیت، پیشنهاد می‌شود (طبعا، این عنوان نام حاکمیت بعدی ایران نیز هست):

«ایالات متحده‌ی سوسیال فدرال مشروطه‌ی خلق لیبرال دموکرات اسلامی جمهوری ایران»

762 - مزه‌سازان

2011-10-01T11:52:00.000+03:30

ایران مهد عجایب است؛ از عجایبش مثلا این که در ایران، کارخانه‌‌ی تولید «سودا» داریم. مثل این می‌ماند که در واتیکان، کارخانه‌ی تولید کاندوم بزنی

761 - انکار مرگ

2011-09-28T17:03:00.010+03:30

وقتی کسی می‌میرد، نزدیکانش واکنش‌های شدید و گاه عجیب نشان می‌دهند؛ غش می‌کنند، خودشان را می‌زنند؛ افسردگی‌های طولانی و حاد می‌گیرند... . شاید گمان کنید این رفتارها از سر ناراحتی‌ست (که هست) اما این همه‌ی داستان نیست
واکنش‌ها به مرگ عزیزان گاه بیش از حد، هیستریک و هیجانی‌ست. وقتی پای صحبت آدم‌ها می‌نشینید، می‌فهمید که در یک نقطه مشترک اند؛ همه‌ی آنها مرگ را سرکوب کرده اند. در تمام سال‌های زندگی‌شان، حتی یک لحظه به این واقعیت قطعی فکر نکرده اند که عزیزانشان روزی می‌میرند. اگر هم فکر کرده باشند، به سرعت نادیده‌اش گرفته اند. این سرکوب هم دلیل دارد. اول این‌که مرگ «حقیقت» دلهره‌آوری است که خوشی و راحتی آدم‌ها را می‌گیرد. به علاوه، آدم‌ها از فکر کردن به مرگ پدر، مادر، فرزند، دوست یا شریک زندگی‌شان احساس گناه می‌کنند چون باور پیدا کرده اند که «اگر به مرگ کسی فکر کنی، انگار مرگش را آرزو کرده ای!» یا از این عجیب‌تر، «به هرچه فکر کنی، اتفاق می‌افتد!»
خلاصه این طور می‌شود که اغلب آدم‌ها انکارناپذیرترین واقعه‌ی زندگی را انکار می‌کنند و روزی تاوان سخت این انکار را می‌پردازند

760 - در خدمت و خیانت عکاسان

2011-09-26T11:28:00.002+03:30

هیچکس نه به خوشگلیِ عکس پروفایلش است، نه به زشتیِ عکس کارت ملی‌اش

منبع: همه‌ی اینها، با کمی تغییر

759 - زنده باد مرگ

2011-09-24T09:34:00.002+03:30

تعجب می‌کنند! حتی بعضی‌شان در تعجب کردن مسابقه می‌گذارند چون انگار معتقد اند «از این اتفاق‌ها، هر کس بیشتر تعجب کند، آدم بهتری است.» بعد با همان تعجب می‌پرسند: «چرا مردم دوست دارند اعدام را نگاه کنند؟»، «چرا نمایش مرگ اینقدر تماشاچی جلب می‌کند؟»
این پرسش‌های «متعجبانه» دو علت بیشتر ندارد، یا برای خودنمایی است یا از سر بی‌خبری. آخر کجایش تعجب دارد؟ مرگ مدت‌هاست که نمایش پرطرفداری است، از نبرد گلادیاتورهای دیروز تا فیلم‌ها و بازی‌های اکشن امروز. کشتن واقعی و کشتن مجازی هم چندان تفاوتی ندارد؛ زیرا، میل به کشتن از بین نرفته، شکل ارضای آن تغییر کرده است. چرا وقتی فلان فیلمِ بکش‌بکش چند میلیون دلار می‌فروشد، کسی تعجب نمی‌کند؟ چون تعجب ندارد. کشتن و مرگ همیشه سرگرم‌کننده است

758 - پشتیبانی تلفنی

2011-09-22T16:01:00.000+03:30

با سلام
شما با شرکت فلان تماس گرفته‌اید
برای وصل شدن به پشتیبانی تلفنی عدد ۲۶۴۵۷۳۸۲۱۷۶۸۷۸۶۳۶۴۹۷۲۹۸۶۴۸۱۴۵
و برای خروج از سیستم، عدد دیگری را شماره‌گیری کنید

757 - تکرار و اجبار

2011-09-19T09:46:00.000+04:30

به هر چیزی که «تکرار» و «اجبار» اضافه کنی، «کوفت» می‌شود. پس، «کوفت» یعنی عملی که «مجبور» باشی «مکرر» انجامش دهی؛ فرقی نمی‌کند عشق‌بازی در نیمه‌شب نمناک پاییز باشد یا باز کردن چاه مستراح خانه‌ی پدری

درباره‌ی کوفت بیشتر بدانیم

756 - ایمان، عشق، نفرت

2011-09-16T17:29:00.003+04:30

آنچه «بی‌دلیل» به وجود آمده است، با «استدلال» از بین نمی‌رود

755 - در مذهب بچه‌پرستان

2011-09-14T09:51:00.003+04:30

این مشکل از قدیم‌ها بود و از وقتی هم که فیسبوک آمد، وای! هزارباره بدتر شد. آقا جان، خانم جان، والله قسم، هیچکس علاقه‌ای ندارد به شنیدن داستان‌های «بامزه» و دیدن عکس‌های بچه‌های شما و فک و فامیل‌تان. فیل که هوا نکرده اید، خیار دریایی هم تولیدمثل می‌کند

754 - قانون سلبریتی

2011-09-11T15:47:00.003+04:30

در یک جمله، دنیای امروز دنیای سلبریتی‌هاست، دنیای آدم‌های مشهور و حادثه‌های مشهور. فرقی نمی‌کند که به قول اندی وارهول «۱۵ دقیقه»* معروف باشی یا ۱۵ سال. باید مشهور باشی؛ مشهور که باشی، همه از احوالت باخبر اند، ارزش خبری داری، بخواهی یا نخواهی. البته این حرف‌ها بدین معنی نیست که خود سلبریتی‌ها برای رسانه‌ها، طرفدارها و پاپاراتزی‌ها مهم اند. نه، فقط اخبار سلبریتی‌ها مهم است، سلبریتی کالاست، کالای خبری-تجاری-ایدئولوژیک
مسلما فقط آدم‌ها سلبریتی نمی‌شوند؛ حادثه‌ها هم سلبریتی می‌شوند و در مقابل، اغلب حادثه‌های دنیای امروز (مثل اغلب آدم‌هایش) در سکوت فراموش می‌شوند؛ اغلب ایرانی‌ها از اخبار سیستان یا کردستان بی‌خبر اند اما یازده سپتامبر را می‌شناسند
راستی امروز یازده سپتامبر است، مشهورترین حادثه‌ی زمان ما که سلبریتی شد و خب خیلی زود، به نمایی اکشن و هالیوودی تقلیل یافت. رسانه‌ها از یازده سپتامبر گفتند و می‌گویند اما یادتان باشد قانون سلبریتی شدن چیست: کسی دلسوز سلبریتی نیست، سلبریتی صرفا خوراک خبری است

کدئین، تولد و لینک به منبع

2011-09-09T19:46:00.014+04:30

من گاهی مطلب‌ها و حرف‌های دیگران رو که برام جالب باشن، اینجا می‌نویسم و «حتما» به منبعش لینک می‌دم. اینجور مطلب‌ها چند دسته ان:

۱. مطلب‌هایی که منبع مشخص دارن مثل این یا این یا این
۲. مطلب‌هایی که منبع مشخص ندارن مثل این
۳. مطلب‌هایی که منبع مشخص دارن اما تا حالا جایی منتشر نشدن مثل این
۴. مطلب‌هایی که من ننوشتم‌شون و محصول تجربه‌ی شخصیم ان مثل این
۵. مطلب‌هایی که دقیقا مطمئن نیستم منبع‌شون چیه مثل این

بنابراین، مطلبی که زیرش لینک به منبع نداشته باشه، دو حالت داره: یا مطلب مال خودمه (که اغلب همینه، مثل این و این) یا گوینده نمی‌خواسته اسمش زیر مطلب بیاد (که این فقط یکی دو بار اتفاق افتاده). نویسنده‌ی وبلاگ Enough is not enough مطلبی نوشت چون فکر می‌کرد من مطلب وبلاگ خودش و یه وبلاگ دیگه رو برداشتم و زدم به اسم خودم (اینجا)
کاملا حق داشت این مطلب رو بنویسه، من هم اگه بودم همین فکر رو می‌کردم اما این سوءتفاهم بهتره یک بار برای همیشه، برطرف بشه. اون مطلب‌ها رو من تا همین امروز ندیده بودم و صادقانه می‌گم که مشابهت مطالب کدئین با وبلاگ‌های دیگه کاملا تصادفیه. کدئین سه ساله که فعاله و حدود هفتصد و خورده‌ای پست داره. پس، مطمئن باشین که امکان نداره با دزدی یکی دو تا مطلب، کل آبروی وبلاگ رو به باد بدم (بچه‌های وبلاگ‌نویس می‌دونن ریسک دزدیدن مطلب چقدر زیاده، مخصوصا برای وبلاگی که زیاد خونده می‌شه، چون احتمال لو رفتن قضیه خیلی بالاس. به علاوه، خود وبلاگ و توییتر کدئین، مثل اغلب نوشته‌های مینیمال، قربانی دزدی ان، نه عاملش).

بعد از تحریر: این دو تا مطلب رو ببینید (این و این). یکیش رو من حدود دوسال پیش نوشتم و یکیش رو «دیفال مستراح» دیروز نوشت. این شباهت‌ها پیش میاد و الزاما معنیش دزدی نیست

پ‌ن۱: من از این سوءتفاهم بی‌خبر بودم وگرنه خیلی زودتر این پست رو می‌نوشتم. (کاش قبل از نوشتن پست، بهم ایمیل می‌زدی تا قضیه راحت‌تر حل می‌شد.) به هر حال اگه سوءتفاهم هنوز وجود داره، حتما بهم بگید
پ‌ن۲: کدئین سه ساله شد :)

بعد از بعد از تحریر: ۱. ممکنه یه مطلب رو بخونی و یه مدت بعد، همون مطلب رو بنویسی و فکر کنی مال خودته، این اتفاق واسه منم چند بار افتاده اما این چند تا مطلب حدود ۲-۳ سال پیش نوشته شدن و من اون موقع اصلا وبلاگ نمی‌خوندم و نمی‌دونستم وبلاگ و گودر و توییتر چیه (حتی نمی‌دونستم چند تا وبلاگ معروف دیگه به اسم کدئین وجود داره وگرنه این اسم رو انتخاب نمی‌کردم) ۲. گفتم که سه چهار تا از پست‌های کدئین مال کسایی بوده که به دلایل شخصی، نمی‌خواستن اسم‌شون توی وبلاگ بیاد. درباره‌ی این پست هم اولش ظاهر داستان برام همین‌جوری بود، از یه دوستی شنیدمش و قرار شد بدون ذکر اسمش، بذارمش تو وبلاگ. زیر اینجور پست‌ها می‌نویسم «منبع: ناشناس» اما این یکی از دستم در رفت و بعدش عذرخواهی کردم. اون آدم به من نگفته بود که این حرف از خودش نیست ولی وقتی فهمیدم، با توضیح، به منبع اصلیش لینک دادم، همین

753 - درباره‌ی ورزش حرفه‌ای

2011-09-08T15:00:00.004+04:30

ظاهرا ورزش حرفه‌ای پدیده‌ای است متعلق به مردم، به این معنا که مخاطبان اصلی ورزش مردم‌اند و هیچ کس به اندازه‌ی آنها از پیروزی‌های ورزشی خوشحال نمی‌شود. ولی نه؛ ورزش حرفه‌ای بیش از آن‌که مردمی باشد، حکومت‌پسند است. بیشترین حظ را از پیروزی‌های ورزشی حکومت‌ها می‌برند چرا که موفقیت‌های ورزشی از کم‌هزینه‌ترین راه‌ها برای مشروع‌سازی، کنترل نارضایتی و ایجاد حواس‌پرتی است. جالب است که در بعضی حکومت‌ها، رسانه‌ها و حزب‌ها و سندیکاها تعطیل اما کسب و کار ورزش سکه است. این گونه است که حکومت‌هایی همچون عراق و کره‌ی شمالی برای پیروزی تیم‌هاشان جایزه‌های گرانبها و برای شکست‌هاشان مجازات‌های سنگین در نظر می‌گرفتند

752 - پول پول می‌آورد؟

2011-09-06T14:56:00.001+04:30

- آقا به نظر شما بحران سرمایه‌داری ناشی از ذات خود سرمایه‌داریه؟
- نه بابا چه حرفیه، هیچ مشکلی نیست که با پول حل نشه

751 - سخنگوی امور داخله

2011-09-04T12:17:00.000+04:30

هر چیزی که ساعت ۱۲ شب به بعد بگویم، نظر غیررسمی من است

به نقل از یه معلم قدیمی

750 - در دامپزشکی

2011-09-02T18:00:00.002+04:30

به زودی در این مکان، محل سگ گذاشته می‌شود

749 - نافرمانی بدنی

2011-08-30T13:00:00.000+04:30

به عقیده‌ی هگل، «کار» عملی اجتماعی و مدنی است. بر این اساس، بی‌کاری و لم دادن عالی‌ترین شکل نافرمانی مدنی محسوب می‌شود

748 - ترجمه‌های «غمگین»

2011-08-28T13:09:00.004+04:30

واژه‌ی «Sad» چند معادل فارسی دارد با معانی متفاوت: غمگین، غم‌انگیز، تأسف‌آور و... . به علاوه در انگلیسی، چنین ساختاری داریم:

«It is sad to...»

مثلا می‌گویند:

«It is sad to be alone»

گاهی در فارسی، این ساختار به اشتباه، این طور ترجمه می‌شود:
«تنها بودن غمگین (اندوهگین) است»
«Sad» به معنی «غمگین» (دارای غم) نیز هست اما در این ساختار، بیشتر به معنی چیزی است که «سبب غم» می‌شود. پس، ترجمه‌ی درست آن است که بگوییم:
«تنهایی غم‌انگیز است»
یا به تناسب متن، برای ترجمه‌ی آزادتر، می‌شود گفت:
«تنهایی غم می‌آورد»

747 - مزایای ازدواج

2011-08-26T14:59:00.002+04:30

ازدواج کلا چیز خوبی است، اولش با ماه عسل شروع می‌شود و آخرش هم آدم‌ها می‌شوند عصای دست و مونس تنهایی همدیگر. تنها مشکل فقط همان چهل سالِ بین این دو دوره است

ایده از Bill Maher

746 - قربانیان باارزش، قربانیان بی‌ارزش

2011-08-23T12:50:00.001+04:30

بزرگترین فاجعه‌ی زندگی تنهایی و گرسنگی و بی‌عشقی و اسارت و تشویش و بیماری نیست؛ بزرگترین فاجعه آن است که «ارزش خبری» نداشته باشی

745 - تاجر موفق

2011-08-20T12:03:00.001+04:30

- اولین فعالیت اقتصادی موفق شما چی بود؟
- برداشتن پول از کیف مامانم

744 - بحث‌های خانوادگی

2011-08-17T13:40:00.004+04:30

- چرا منو دنیا آوردین؟
- عزیزم، چون فکر کردیم تو زندگی، یه سری زیبایی‌ها هست که تو هم باید تجربه‌شون کنی
- اها، پس اگه من فکر کنم تو زندگی، یه سری زشتی‌ها هست، می‌تونم بکشمتون؟
- لابد دیگه

743 - آزمون دانشکده‌ی ملوانی

2011-08-16T11:37:00.005+04:30

آمار مشخصی وجود ندارد اما تا کنون حدود چند صد میلیون نوع جانور وجود داشته که نسل اغلب‌شان منقرض شده و در زمان حاضر، تنها حدود پنج میلیون نوع جانور باقی مانده است. حالا اگر بخواهیم یک کشتی بسازیم و از همه‌ی این انواع یک جفت را سوارش کنیم، چقدر چوب نیاز داریم؟

ایده از Ricky Gervais

742 - حقوق شهروندی

2011-08-14T16:55:00.000+04:30

«جمعیت دفاع از حماقت‌های کوچک»

741 - یاد-داشت‌هایی برای فراموش شدن

2011-08-11T17:46:00.002+04:30

آدم‌ها بیشتر حرف می‌زنن و کمتر می‌نویسن چون حرف‌ها باد هوان و فراموش می‌شن اما نوشته‌ها باقی‌ان، اصلا برای همین به نوشته‌ها می‌گفتن: «یادداشت». همه‌ی این حرف‌ها درست بود تا وقتی که توییتر و فیسبوک اختراع شد

740 - اوتانازی

2011-08-08T15:47:00.000+04:30

- چرا خودکشی کردی؟ افسرده‌ای؟
- نه بابا، خوبم، می‌خواستم تو اوج خدافظی کنم

اکانتمو دزدیدن

2011-08-06T16:02:00.001+04:30

من هی گفتم اینا دستشون تو یه کاسه‌اس، هی گفتین نه. چند روزه که اکانت گوگل بنده بسته یا همون Anonymous شده. در پی مذاکرات با امپریالیسم گوگل، مشخص شد که انگار نمی‌خوان اکانت رو برگردونن، چرا؟ معلوم نیست. خلاصه اگه دیگه تو گودر ندیدیم‌تون، دیدار به قیامت

پ‌ن: همه‌ی کارهای اولیه رو کردم و اکانت باز نشد. اگه کسی ترفند و حقه و جادو و جمبلی بلده، بسم‌الله

739 - شعر ویراسته

2011-08-04T13:09:00.001+04:30

من کیستم؟
مجبورم من
مجبورم بعد از عبارت قیدی، ویرگول بگذارم
مجبورم نیم‌فاصله را رعایت کنم
و دوست دارم یای نکره را به جای صفت، به موصوف بچسبانم
من باید فرق این " " با این « » را بدانم
باید به جای معلمین، بگویم معلمان
به جای محققین، محققان
باید بدانم که ویرگولِ بعد از موصول
همچون بنگِ بعد از باده است
لازم نیست شما اینها را بدانید
هرچه باشد، من از «اشتباه» شما زندگی می‌گذارنم
من
ویراستارم

738 - اندر دشواری شوخی

2011-07-30T15:24:00.001+04:30

حرف جدی رو همیشه می‌شه زد اما شوخی بیشتر شبیه شیر یا مثلا، سالاد الویه‌اس: قبل از مصرف، باید حتما به تاریخ تولید و انقضاش دقت کنی

737 - صنعت تبلیغ و مهندسی رضایت

2011-07-27T10:36:00.001+04:30

یکی بود، یکی نبود. روزی، روزگاری، یه شعار قدیمی بود که می‌گفت: «مال بد بیخ ریش صاحابش». این شعار رو همه قبول داشتند تا اینکه یه شعار جدید اومد: «وقتی هزار تومن داری، صد تومنش رو خرج تولید کن، با نهصد تومن بقیه‌ش مردم رو مجاب کن که ده‌هزار تومن واسه تولید خرج کردی»

736 - درباره‌ی مد و تابعیت

2011-07-25T14:41:00.009+04:30

انگار آدم دوست داره از همه چی، حتی از مرگ، «مد» و «ژست» درست کنه
مردن تو ۲۷ سالگی، اواخر دهه‌ی ۶۰ و اوایل ۷۰، با مرگ برایان جونز و جیمی هندریکس رو زبون‌ها افتاد و آخریش، تا این تاریخ، اِمی واین‌هاوس بوده که یکی دو روز پیش، خودشو به کشتن داد
فرقی نداره کی باشی؛ وقتی تو ۲۷ سالگی می‌میری، شک می‌کنم که بیشتر از اینکه از رنج جوونی یا ترس پیری مرده باشی، از شوق پیوستن به کلوب ۲۷* خودتو به مردن دادی و اگه اینجور باشه، دیگه فرقی با یه تاپ‌مدل احمق بزک‌دوزک‌شده نداری؛ جفت‌تون می‌شین تابع، تابع مد، فقط تعریف‌تون از مد فرق داره و حاضرین جونتون رو بدین تا طبق مد باشین

توضیح واضحات: «تابع مد بودن» یعنی حماقت، نه چون «مد» احمقانه‌س، چون «تابع بودن» احمقانه‌س
پ‌ن: کلوب ۲۷ رو ببینید

735 - تاریخ قدیم یا جدید؟

2011-07-24T10:29:00.004+04:30

تنها راه برای پیر نشدن اینه که هر سال، مبدأ تاریخ رو یک سال بکشیم جلو

734 - سلبریتی و زبان حال

2011-07-21T14:20:00.002+04:30

وای... چقد چهره‌م واسه‌تون آشناس!

733 - فرهنگ شماره‌گیری

2011-07-19T09:58:00.003+04:30

ببین، بیا یه بار برای همیشه قضیه رو حل کنیم: وقتی «من» به موبایلت زنگ می‌زنم و خط قطع می‌شه، بعدش، «من» دوباره بهت زنگ می‌زنم. اگه تو هم به من زنگ بزنی، می‌شیم دو تا احمق که می‌خوان با هم حرف بزنن اما خط همدیگه رو مشغول کردن

ایده ازBill Maher

732 - بت‌وارگی فقر

2011-07-14T11:32:00.002+04:30

وقتی آدمی می‌بینی که در فقر دست و پا می‌زند، هر فقری، بیش از آنکه فقرش را حس کنی، دلسوزی‌ات را حس می‌کنی. فقر چیز کثیفی است - نه چون فقیر زندگی را سخت می‌گذراند - چون فقر آدم‌ها را شیء می‌کند: اشیائی برای دلسوزی

731 - جین و مستراح وطنی

2011-07-11T20:02:00.005+04:30

حسن تقی‌زاده* می‌گفت که «باید از نوک پا تا فرق سر فرنگی شویم»، جلال آل‌احمد* هم متهمش می‌کرد به «غرب‌زدگی». ولی خب حرف تقی‌زاده خیلی هم پرت نبود؛ به هر حال، وقتی چیزی را از فرهنگی دیگر عاریه می‌گیری، باید لوازم فرهنگی‌اش را هم وارد کنی وگرنه به بدبختی می‌خوری؛ مثلا، یکی از سخت‌ترین کارها این است که با «شلوار جین» بنشینی روی «توالت ایرانی»

۱۸ تیر

2011-07-09T20:27:00.000+04:30

تقویم دروغ می‌گوید؛
امروز ۱۸ تیر ۷۸ است

730 - اسطوره‌ی صداقت

2011-07-07T18:31:00.006+04:30

یکی از چیزایی که آدم باید متوجهش بشه اینه که «صداقت» چاره‌ی همه‌ی مشکلات نیست یعنی، اصلا اونقدرها چیز مهمی نیست؛ «صداقت» هدف نیست، وسیله‌اس. چیزایی مثل «اعتماد» یا «صداقت» قراره «دیالوگ» و «فهم متقابل» ایجاد کنن. وقتی امکان دیالوگ و فهم دوطرفه وجود نداشته باشه، صرف صادق بودن ارزشی نداره

بی‌ربط: جدیدا کسی واسه باز کردن وبلاگ به مشکل خورده؟

729 - هم شرقی، هم غربی

2011-07-05T15:47:00.002+04:30

دقت کردین؟ این قضیه‌ی «آزار و اذیت جنسی» توی غرب، یه چیزیه تو مایه‌ی «اقدام علیه امنیت ملی و تشویش اذهان عمومیِ» خودمون

728 - لئنط به علفبا

2011-07-02T15:21:00.003+04:30

ما واسه صداهای کاملا مشابه، حروف مختلف داریم
واسه این صدا ۲ تا حرف داریم: ت، ط
واسه این ۲ تا: هـ، ح
واسه این ۲ تا: ق، غ
واسه این ۲ تا: ء، ع
واسه این ۳ تا: ث، س، ص
و واسه این ۴ تا: ز، ذ، ض، ظ
این یعنی:
«شیشه» رو نمی‌شه غلط نوشت
«دوغ» رو می‌شه ۱ جور غلط نوشت
«غلط» رو می‌شه ۳ جور غلط نوشت
«دست» رو می‌شه ۵ جور غلط نوشت
«اینترنت» رو می‌شه ۷ جور غلط نوشت
«سزاوار» رو می‌شه ۱۱ جور غلط نوشت
«زلزله» رو می‌شه ۱۵ جور غلط نوشت
«ستیز» رو می‌شه ۲۳ جور غلط نوشت
«احتذار» رو می‌شه ۳۱ جور غلط نوشت
«استحقاق» رو می‌شه ۹۵ جور غلط نوشت
و «اهتزاز» رو می‌شه ۱۲۷ جور غلط نوشت!

واغئن چتوری شد که ماحا طونصطیم دیکطه یاد بگیریم!؟

727 - گونه

2011-06-30T16:49:00.000+04:30

لطفا از هر گونه خودداری نمایید

726 - چاشنی زندگی

2011-06-28T11:59:00.000+04:30

مایه‌ی خجالت رسید

725 - تکنیک‌های تبلیغاتی

2011-06-26T12:14:00.002+04:30

تبلیغات بیشتر هوش می‌خواد تا پول؛ اگه روی قوطی بنویسی «مخلوط سویا و آب و رب گوجه»، سگ طرفش نمی‌ره اما اگه بنویسی «مایه‌ی ماکارونی و لازانیا»، کلی خواهون پیدا می‌کنه

724 - مجری‌های مهوع

2011-06-23T12:31:00.004+04:30

[لبخند]
به این بخش خبری خوش آمدید
[لبخند]
دیروز، در تظاهرات اعتراضی مردم، هشت نفر کشته شدند
[لبخند]
خبر می‌رسد که تعدادی از زندانیان سیاسی دست به اعتصاب غذای نامحدود زده‌اند
[لبخند]
[...]

723 - چقد می‌خوابی!؟

2011-06-20T12:21:00.002+04:30

بفهم! کسی که ساعت چهار بعدازظهر بیدار می‌شه، الزاما «زیاد» نخوابیده

722 - منفردباوری

2011-06-18T10:50:00.001+04:30

فرد
فردِ منفرد
فرد منفردِ میانه‌ی انفرادی
فرد منفردِ میانه‌ی قبر
فرد منفردِ میانه‌ی جمع
فرد منفردِ در رأس
فرد منفردِ در قعر
فرد منفردِ تک
این است روایت «خودکامگی» از «فردباوری»

721 - یک معادله، دو مجهول

2011-06-15T15:13:00.001+04:30

ظاهر آدم‌ها مهم نیست بلکه این باطن آدم‌هاست که مهم نیست

720 - انواع نفهمیدن

2011-06-10T17:04:00.000+04:30

زمانی شاملو گفته بود: «سخت است فهماندن چیزی به کسی که برای نفهمیدن آن پول می‌گیرد.» راست هم گفته بود بنده‌ی خدا ولی انگار این جمله حالت بدتری هم دارد: «محال است فهماندن چیزی به کسی که برای نفهمیدن آن حتی پول هم نمی‌گیرد.»

719 - شخم خاطرات

2011-06-08T12:48:00.003+04:30

یه زمانی، شلوار جین رو که کوتاه می‌کردن، پایین پاچه‌هاش زیپ می‌دوختن

718 - مناطق محروم

2011-06-05T18:27:00.001+04:30

«به گواهی شاهدان محلی، بیش از ۹۰٪ مردم این کشور زیر خط سـکس زندگی می‌کنند»

717 - رنج، لذت، خلاقیت

2011-06-03T17:24:00.002+04:30

انسان در مواجهه با خشونت، ترس، اضطراب، شرارت، تشویش و مانند اینها دو احساس متضاد دارد: رنج و لذت. انسان از تماشای «ناخوشی‌ها» رنج می‌برد. رنج واکنش اول است اما فرد ناگهان درمی‌یابد که از «مواجهه با ناخوشی‌ها» لذت نیز می‌برد؛ مانند، لذتی که از خواندن یا تماشای «تراژدی» حاصل می‌شود
این لذت و رنج اگر «در تناسب» باشند، هر دو باقی می‌مانند؛ یعنی، اگر رنج بیش از حد باشد، لذت از میان می‌رود و اگر لذت از اندازه خارج شود، رنج فراموش می‌گردد. در واقع، منظور از «تناسب میان رنج و لذت» حالتی است که مرز میان این دو مبهم می‌شود. جالب اینجاست که گویی، عنصر مبهمی مانند «خلاقیت» در «تناسب میان رنج و لذت» پدید می‌آید؛ به بیان دیگر، رنج و لذتِ بیش از حد «خلاقیت» را کور می‌کند